Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

" Τι σημαίνει βοήθεια στο διάβασμα;"


Ήρθε αυτή η ώρα που πρέπει να κάτσουμε μαζί να δούμε τι έχουμε για αύριο, να βάλουμε ένα πρόγραμμα και να ξεκινήσουμε να κάνουμε τα μαθήματα -όποια κι αν είναι αυτά- για την επόμενη μέρα!

Ποιανού έχει περάσει από το μυαλό ότι πάει σχολείο για μια ακόμη φορά; Ειδικά στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού η βοήθεια από το γονιό είναι απαραίτητη μέχρι το παιδί να μάθει ποιες είναι οι υποχρεώσεις του, να βάζει πρόγραμμα και ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα.
Τι σημαίνει όμως βοήθεια στο διάβασμα; Σίγουρα το να καθόμαστε παρέα να κάνουμε τα μαθήματα μαζί είναι μια λύση για να βλέπουμε τι έχει μάθει το παιδί από το σχολείο, ποιες είναι οι δυνατότητες του και να σιγουρευόμαστε ότι κατά τη διάρκεια του έτους δεν κάνει "κοιλιά". Όμως πόσο καλό κάνει αυτό στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του; Δυστυχώς καθόλου. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει ότι θα βασίζεται πάντα πάνω στο γονιό που τον διαβάζει. Όταν όμως καμιά φορά ο γονιός ξεχάσει να υπενθυμίσει κάποια εργασία και το παιδί πάει άγραφο στο σχολείο η αίσθηση ότι αυτή η παράλειψη ήταν δική του ευθύνη, δεν θα έρθει ποτέ. Θα αισθάνεται ότι ήταν ευθύνη του γονιού που δεν του το υπενθύμισε. Κάπως έτσι θα συνεχιστεί αυτό και σε μεγαλύτερη ηλικία που  θα θεωρούσε κανείς  ότι λόγω κριτικής ικανότητας και σκέψης θα σταματούσε. Δεν είναι εύκολο όμως όταν δεν θα έχει αισθανθεί την υπευθυνότητα και την υπαιτιότητα από μικρότερη ηλικία. Αυτή την έλλειψη εμπειρίας θα την παρουσιάζει τις πιο πολλές φορές ως αδιαφορία προς τις υποχρεώσεις του-έτσι θα μας φαίνεται τουλάχιστον. Όταν σταματήσουμε να είμαστε από πάνω ξαφνικά όλα θα δείχνουν να καταρρέουν! " Αφού η μαμά ή ο μπαμπάς δεν μου είπε να το κάνω, δεν πειράζει."

Κάτι ανάλογο συμβαίνει όταν βοηθάμε πάρα πολύ, λύνουμε ασκήσεις, διορθώνουμε λάθη και για μεγάλο χρονικό διάστημα λύνουμε απορίες και κατευθύνουμε το διάβασμα. Το παιδί μπαίνει στη διαδικασία να ολοκληρώνει ναι μεν μια σωστή εργασία αλλά δεν την έχει κάνει μόνο του, επομένως όταν θα καλεστεί να κάνει κάτι παρόμοιο σε ένα test για παράδειγμα δεν θα τα πάει και τόσο καλά. Αναρωτιόμαστε τότε " Μα γιατί; Αφού το κάναμε μαζί; Τα είπαμε." Εκεί  λοιπόν είναι το λάθος: "τα είπατε" δεν "τα είπε". Όσο κι αν ακούγεται σκληρό ο μαθητής θα πρέπει να κάνει την εργασία του μόνος του από πολύ μικρός έτσι ώστε ν' αναπτύξει υπευθυνότητα και ανεξαρτησία, να μάθει να δέχεται τις αποτυχίες του και να αναπτύξει τρόπους που θα τον οδηγήσουν στην επιτυχία. Βλέποντας τα λάθη του και έχοντας την υποστήριξη των γονιών οι οποίοι δίνουν έμφαση στην προσπάθεια του και τον επιβραβεύουν για αυτήν ο μαθητής θα αντιληφθεί ότι τα αποτελέσματα του διαβάσματος του είναι δικά του, ανήκουν μόνο σε αυτόν και όχι σε κάθε γονιό. Θα μάθει να θέλει να είναι καλύτερος βλέποντας ότι οι προσπάθειες του δεν πάνε χαμένες.

Βοηθάμε λοιπόν! Βοηθάμε ένα μελλοντικό επιτυχημένο, υπεύθυνο και ανεξάρτητο μέλος της κοινωνίας μας που θα ξέρει να παίρνει πρωτοβουλίες να αποδέχεται τις αποτυχίες ως πολύτιμες εμπειρίες που τον ωθούν προς την επιτυχία και που δεν το βάζει κάτω ο κόσμος να χαλάσει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου